مساله 76 : همين حكم در مورد تصدى مناصب دولتى به قصد خدمت به مردم و كشور اسلامى با اطمينان از اينكه به حرام و ترويج باطل مبتلا نمىشوند جاريست . مساله 77 : كسانى كه قدرت بدنى و فكرى و يا علمى براى خدمت را ندارند و يا به ضبط نفسى خود بر مال حرام مطمئن نيستند ، بنابر احتياط واجب ، جايز نيست براى رسيدن به آن تلاش كنند كه يك نوع خيانتى به مردم مسلمان است . مساله 78 : بر مكلفين واجب است به افراديكه در مساله 59 ذكر شد رأى بدهند و بر دولت واجب است كه امثال آنان را به مناصب دولتى بگمارند و اگر احتمال شكست آنان مىرود بنابر احتياط واجب مومنين بايد با آنان همكارى نمايند . مساله 79 : متدينين نبايد به افرادى كه در مساله 61 گذشت رأى بدهند و رأى دادن به ملحدين و خائنين حرام است ، هرچند از خويشاوندان و همسايگان باشند . مساله 80 : رأى دادن فعلى به نمايندگان و يا به رئيس‌جمهور و غيره ز نظر فقه يا داخل عقد وكالت است و يا اذن مجرد و يا نيابت ؟